Cel
„Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości.”
Słowa te, pochodzące z liturgii wspomnienia św. Stanisława Kostki (18.09), najlepiej oddają jakie było życie tego młodzieńca. Mimo, że zmarł w osiemnastym roku życia, odszedł w powszechnej opinii świętości. W tak młodym wieku osiągnął doskonałość, do której daleko wielu znacznie starszym od niego ludziom.
Stanisław nie bał się wyruszyć w trudną podróż, aby realizować swoje własne powołanie do świętości. Wiedział, że jego życie będzie puste jeśli nie wstąpi do zakonu Jezuitów, mimo sprzeciwu rodziców. Z tego powodu uciekł z Wiednia i pieszo dotarł najpierw do Augsburga, potem do Drylingi i w końcu, aż do Rzymu. Ta wielka wyprawa opłaciła się. Mimo przeciwności św. Stanisław osiągnął swój cel i odmienił swoje życie.
Pielgrzymujmy duchowo śladami św. Stanisława Kostki aby poznać tajemnicę doskonałości i odnaleźć w sobie odwagę, dzięki której możemy budować swoje życie na Skale, tak jak to czynił nasz Patron. Wyruszmy nie tylko po to by poprawić swoją kondycję fizyczną ale, co znacznie ważniejsze, kondycję duchową. Niech spotkanie z tym młodym świętym pomoże nam zmieniać swoje życie aby i nasze dusze podobały się Bogu.